22 jun 2009

Bibibliotheek 1.0

Omdat -ie leuk blijft. Met dank aan de heer A. Geesink.





En twee extraatjes




21 jun 2009

2.0? 3.0!

Moeten we niet alvast beginnen met 3.0 en verder? Ding 24?

Vergroting in nieuw venster

Essence

Door de dagelijkse werkzaamheden met het web (beheer/bouwen) kom je al automatisch in aanraking met de 23 dingen en meer. Sommige programma's werden al ingezet tijdens projecten. Bij andere had ik al wat rond gesnuffeld. Dus geen onbekende materie.
De verwijzingen naar artikelen ter verdieping waren interessant.

Ik denk dat de 23 dingen een leuke manier is om kennis te maken met wat er zoal te doen is op het internet.
Maar de uiteindelijke essentie van de 23 dingen zit hem natuurlijk niet in de 23 dingen zelf, maar meer in hoe je hier mee om gaat. En hoe het bedrijf hier mee om gaat. Wordt vervolgd?

Sociaal netwerk

De vraag is of dit de juiste titel is voor het zoveelste ding.
Titels als Watch me, Private Investigations passeerden de revue. Beide vind ik beter de inhoud dekken van ding 19, maar de vraag is of anderen het snappen.

Ooit heb ik wel eens een Hyves aangemaakt, maar na er een tijdje meebezig te zijn geweest, is op de pagina stilgebleven. Het is niet mijn ding, daarbij heb ik ook niet de behoefte mijn kop aan jan en alleman te laten zien.
Als ik me ergens voor aanmeld, gebeurt dat vrijwel altijd onder een schuilnaam.
Bij toekomstige sollicitaties kon dat wel eens lastig zijn. Veel bedrijven zoeken je op via Hyves, Facebook, LinkedIn of welke sociaal netwerksite dan ook, om te kijken of de kandidaat (zonder gesprek) geschikt is of niet. En zeker in mijn vak, webmaster, lijkt het bijna een must (als je goed voor de dag wilt komen) om op een Sociaal netwerk te zitten.

Popgroepen met een Myspace pagina. Mwah, hoogstens omdat ze daar interessant downloads soms neerzetten maar de originele site van een band geniet nog altijd de voorkeur.

Sociaal netwerksites zijn op dit moment nog steeds niet echt aan mij besteed. Hoogstens als marketingmiddel, maar niet om mijn doen en laten bloot te geven.

Ondertussen twitter ik maar raak (ook een sociaal netwerk) maar uiteraard met een schuilnaam.

20 jun 2009

Bibliotheek 2.0? WZGD?

Bibliotheek 2.0 bestaat niet alleen uit handige, leuke en interactieve sites om met klanten te communiceren.
Bibliotheek 2.0 bestaat ook uit een andere manier van denken door het hele bedrijf.

De rol van de bibliotheek is al enige tijd geleden veranderd
Had de bibliotheek vroeger zo ongeveer het alleen recht op het geven van informatie.
Met de komst van internet is die rol veranderd.
Anderen gingen informatie aan gebruikers aanbieden. Startpagina's, Wiki's, zoekprogramma's, usergroups werden onze concurrenten op het gebied van informatieverstrekkers.
Dat de informatie niet altijd klopt wordt soms wel eens vergeten, maar is het antwoord van een bibliothecaris altijd goed?
Gebruikers zijn een grotere rol gaan spelen in het aanbieden van informatie. In plaats van het aanbieder van informatie moet de bibliotheek veel meer een deelnemer tussen de deelnemers worden. De bibliothecaris wordt een deskundige gebruiker.

Eigenlijk wou ik hier alleen maar neer zetten: Wat zou Google doen?
Dit boek van Jeff Jarvis analyseert het succes van de werkwijze van Google. Edwin Mijnsbergen heeft bespreekt het boek op zbdigitaal
Sommige beleidsmakers vinden dat wat Google laat zien niet goed is en dat wij als bibliotheken dat veel beter kunnen. Dus gaan we weer een leuk project verzinnen omdat te laten zien. (ik ga geen namen noemen)
Maar Google heeft wel een goede bedrijfstrategie en ideeën hoe met gebruikers om te gaan. Iets waar onze sector (en niet alleen onze) veel van kunnen leren.

Door 23 dingen wordt het bewustzijn bij velen groter om met gebruikers samen te werken en wat er allemaal mogelijk is.

19 jun 2009

One

Worldcat, Library Thing, My Discoveries, Mijn eigen bibliotheek?
Allemaal sites waar gebruikers lijstjes kunnen aanmaken, maar lijken ze niet wat te veel op elkaar. Kunnen de databases niet allemaal aan elkaar gekoppeld worden, zodat een lijstje bij de een gemaakt ook bij de ander te voorschijn gaat komen.
Waarom zou ik mijn lijstje bij My Discoveries nog een keer gaan aanmaken bij b.v. Library Thing?
Als klant zijnde ben ik lui en wil ik het liefst maar een keer een lijstje aanmaken. Als klant zijnde ben ik blij met de ideeën van Peter van Eijk.

"In 2012 moeten er één catalogus zijn en één gezamenlijke bibliotheekportal: mijnbibliotheek.nl. Daarop krijgen mensen hun eigen gepersonaliseerde pagina, één zoekfunctie voor álle collecties en de mogelijkheid om widgets aan te maken op bijvoorbeeld Hyves."

Uit Is er nog toekomst voor de Catalogus 2.0

Maar het is nog geen 2012 en tot die tijd lijkt het erop dat iedereen zijn eigen plan trekt, onder het mom van wij weten het beter en krijgen we veel van hetzelfde ondergebracht in verschillende systemen. Helaas denken wij daarbij nog steeds te veel vanuit onszelf i.p.v vanuit de klant
.

Plaatjes

Flickr ook al eens onder handen genomen, maar als je toegang hebt tot webservers, diverse cmssen, diverse fotobewerkingsprogramma's tot je beschikking hebt, waarom zou je er dan nog verder mee wat doen.
Maar voor degene die dat niet heeft is het wel handig. Taggen en omschrijvingen maken de foto's toegankelijk. En met Picnic de foto's summier bewerken is ook handig.
Misschien kan ik het gebruiken om af en toe eens een zelfgemaakte cartoon op het web te gooien.
Of een leuke wielerfoto.

mayo op de Mont Ventoux

Voor bewerken van foto's, maken van posters e.d. gebruik ik toch liever andere software. De diverse image generators: Image Generator, Bighubelabs, imageshack hebben toch z'n beperkingen.

Overigens vind ik dat Google maps juist verpest wordt door een te grote hoeveelheid aan foto's die alleen maar voor de leut zijn geupload.

On my radio

On my radio... was dat niet een skanummer van The Selector.

Tsja podcast. Ik heb de meerwaarde nooit zo begrepen. Ik ben wel eens bezig geweest met de podcasts van radio 2. Hans Schiffers laat altijd een deel van een interview op de radio horen en de rest is via podcast te horen (slimme marketingactie). Maar als ik een programma niet heb gehoord, heb ik niet het gevoel dat ik iets heb gemist.

Ik weet ook niet wat de bibliotheek daar mee moet. Lezingen bij de mensen thuis brengen? Volgens mij is daar video geschikter voor.

En voor muziek... daar heb ik m'n tig gigabyte mp3 speler voor met m'n favoriete muziek.

Lijstjes maken

Een dergelijke functie is natuurlijk bij uitstek geschikt voor de bibliotheeksector.
Diverse lijstjes zijn mogelijk. Lezers tippen lezers.
Je komt lijstjes van anderen tegen en dat is toch wel leuk, je komt titels tegen die je zo zou willen gaan lezen. Het bied meer dan de suggesties die bol.com geeft.
Librarything lijkt oneindig veel te bieden, het helemaal uitpluizen kost aardig wat tijd, maar is dat niet bij de meeste programma's zo?
Misschien bieden ze ook wel te veel. Ik zou me kunnen voorstellen dat gebruikers moeite hebben om een boekenlijst samen te stellen. Qua usability valt er nog wel wat te winnen.
Als ik een echte lezer was en de behoefte zou hebben aan het samenstellen van m'n eigen digitale boekenkast zou ik er meer tijd insteken om Librarything verder uit te werken

Voorlopig laat ik op dit moment Librarything links liggen. Ik weet hoe het in elkaar zit en wat enkele mogelijkheden zijn.
Voor boeksuggesties scan ik snel de nieuwste boeken op crimezone.nl en voor de wielersportboeken
wielersportboeken.nl. En dan nog is de vraag of ik aan lezen toe kom.

18 jun 2009

Chats

Net als veel andere web 2.o dingen wordt IM, in mijn geval MSN, vooral zakelijk gebruikt.
Makkelijk en snel overleggen. Zeker als iemand een 100 tal km verder op aan het werk is.
Voor de ingewikkelde upgrade van een cms op een avond in mei was het zeer handig.
Drie collega's op de locaties, Veendam, Hoogeveen en Zuidhorn, hadden een groepschat en daarnaast was er nog een chat met een programmeur in Ruinen. Op deze manier werden snel gegevens en problemen met elkaar uitgewisseld. Een veel directere communicatie dan mail.
Het nadeel van chats ten opzichte van b.v. blogs, fora en mail is deze directe snelle communicatie.
Bij een chat wordt verwacht dat je meteen reageert. Terwijl je bij mail of blog veel meer zelf het tijdstip bepaalt wanneer je reageert.
Een chat op een site zetten en er vervolgens bij zetten dat je alleen maar tussen 3 en 4 kan chatten vind ik raadselachtig. En als vervolgens ook nog blijkt dat het dan niet gaat om een chat maar alleen maar om een vraag te stellen (dus geen gezellige babbel), vraag ik me af of een chat daar wel geschikte methode voor is.
In ieder geval is wel noodzakelijk dat de chatter wel de chattaal beheerst. Misschien een toevoeging voor de 23 dingen?

Wat is het lekkerst?

Van Delicious maak ik al een paar jaar gebruik, of althans ik zou er gebruik van kunnen maken.
In praktijk valt het gebruik tegen. Voor de onderwerpen die ik echt belangrijk vind, heb ik mijn vaste sites, die ik sneller te voorschijn tover via mijn favorieten of sneller in type. Ik heb niet de behoefte om verder te surfen. Tijd ontbreekt.
Bij het ontdekken van delicious ging je van site naar site en van tag naar tag, maar algauw was je een paar uur verder.
En dat vind ik een beetje zonde van de tijd. Die kan ik wel beter besteden. Er ligt continu wel een deadline te wachten.
Bovendien gebruik ik tegenwoordig die tijd liever om de moestuin zo goed mogelijk in orde te maken zodat we daar veel delicious producten vandaan kunnen halen.

Sweet tweets

Op mijn site www.balieboys.nl heb ik al enige tijd een twitterwidget geplaatst. Op deze manier kan ik de Tourtotovolgers snel voorzien met actueel wielernieuws. En mij in m'n blog richten op andere zaken.
Het zijn echter alleen mijn eigen tweets. (Heet dat zo?) De reacties op mijn tweets zou ik best willen plaatsen maar het skippen van boodschappen, als Ik ga naar huis of Ben nu een nieuw boek aan het lezen (berichten die niets met de Tour te maken hebben) is mij nog niet gelukt.

Je merkt wel dat er twee richtingen in de Twitters gaan ontstaan. Richting 1: de twitters die zeer persoonlijk zijn en die inzicht geven in het leven van de twitteraar. Richting 2: de meer zakelijk twitters die meer over 1 onderwerp gaan of zelfs 1 product.
Ik zie meer in richting 2 omdat ik geen enkele behoefte heb aan tweets als Ik ga nu naar de trein.

Steeds meer mensen hebben twitter ontdekt, ook allerlei Oost-Europese dames die in een keer mijn twitter gaan volgen en mij ook van harte uitnodigen hun twitter te volgen. Zouden deze twitters inzicht geven in het leven van de dames of zouden ze meer over 1 bepaald onderwerp gaan.
Ik heb zo'n donkerbruin vermoeden dat het om beide gaat en dat de dames niet eens weten wat twitter is.

Overigens probeer ik een tweede twitter op te zetten, twitter.com/mijnbibliotheek. Een idee is om dit met een aantal twitteraars te onderhouden. Alleen lukt dat nog niet heel erg.

Wikiwaai

Al enige tijd bezig geweest om een wiki voor de Tour de France op te starten. Heb daarvoor o.a. de onlinedienst Wetpaint bekeken maar kwam toch al gauw wat mits en maren tegen. Het liefst heb ik altijd volledige vrijheid in het hoe wat en waar een site (en dus ook een wiki) er lay-outtechnisch er uit komt te zien.
De oplossing is natuurlijk wiki-software installeren op een eigen server. Mediawiki is dan een aardige optie.
Nadat de installatie is gedaan en de wiki is ingericht ga je enthousiast aan de gang om informatie over Tourrenners in te vullen.
Op zoek naar informatie kom je al gauw op bestaande wiki's uit. Waarom dus nog iets doen wat al bestaat.
Waarom moet bibliotheken nog wiki's beginnen? Kunnen we niet beter aanhaken op bestaande wiki's door daar informatie aan te vullen, kwaliteits links toe te voegen en boeksuggesties in plaats van het wiel op niet uit te vinden?